Επειδή ως Έλληνες τα κάνουμε όλα ανάποδα..

Στη φάση που περνάει αυτή η ρημαδοχώρα μας, όλοι προσπαθούμε να στηρίξουμε τα ελληνικά προϊόντα γιατί είναι από τα λίγα πράγματα που περνάνε από το χέρι μας για να προστατέψουμε τις μικρές επιχειρήσεις.
Είναι πια πολύ της μόδας οι μεγάλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ να τυπώνουν στις σακούλες τους το πολύ δημοφιλές σλόγκαν "τρώω-ντύνομαι-κάνω τουρισμό ελληνικά". Με τη διαφορά πως οι μεγάλες αλυσίδες στην πλειψοφία τους δεν είναι ελληνικές, και τα προϊόντα που ξέραμε από παιδιά, ανήκουν τώρα σε πολυεθνικούς κολοσσούς. Έτσι, ακόμα κι αν αγοράσουμε κάτι που φτιάχνεται εδώ, κατά πάσα πιθανότητα τα κέρδη καρπίζονται εταιρίες όπως η Unilever, η Danone, η Coca cola ή η Pepsi, κλπ..
To γιατί φτάσαμε ως εδώ είναι συζήτηση που δε χωράει όχι σ'ένα post, όχι σ'ένα blog, αλλά στη μπλογκόσφαιρα ολόκληρη.

Ένας από τους παράγοντες που συνεισέφεραν σ'αυτή την κατάντια, είναι το ενδιαφέρον του Έλληνα για το ξενόφερτο προϊόν. Για παράδειγμα, στους καιρούς των παχιών αγελάδων (ή όταν τουλάχιστον μας τις δείχνανε τετράπαχες σε φωτογραφίες χρηματιστηριακού δείκτη..) το χοντρό μακαρόνι που χρησιμοποιείται για το παστίτσιο θεωρήθηκε δευτερεύον προϊόν, γιατί ανακαλύψαμε το φαρφάλε, το νιόκι, το λαζάνι, και το τορτελίνι. Μαζί ανακαλύψαμε και την κρέμα γάλακτος, το καπνιστό μπέικον, τα φρούτα του δάσους, και τη μπύρα εισαγωγής..

Όσο λοιπόν, εμείς ανακαλύπταμε όλα αυτά, οι βιομηχανίες που παρήγαγαν τα αντίστοιχα προϊόντα εδώ στην Ελλάδα, έκλεισαν, συρρικνώθηκαν, ή διεκδίκησαν κομμάτι της ευρωπαϊκής αγοράς, εξάγωντας και διαθέτοντας τα προϊόντα τους σε καλύτερες τιμές απ'ότι στο σπίτι τους.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα, μακαρόνια Μέλισσα που έχω βρει στο εξωτερικό με 0,66 ευρώ, ενώ εδώ αυτή η τιμή δεν υπάρχει.

Στο μεταξύ, το μεταναστευτικό για πολλούς είναι πρόβλημα, για λίγους, έγινε ευκαιρία. Οι άνθρωποι που ήρθαν εδώ για να δουλέψουν, νοσταλγούσαν τις γεύσεις της πατρίδας τους, αλλά τα μαγαζιά που τις διέθεταν ήταν ελάχιστα, και οι εισαγωγές αυτών των προϊόντων δεν επέτρεπαν χαμηλές τιμές. Οι βιοτέχνες με μικρή παραγωγή απειλούμενοι από τις πολυεθνικές έπρεπε να βρουν νέο άνοιγμα στην αγορά για να χωθούν και να διεκδικήσουν μια μερίδα καταναλωτών στην οποία θα παρείχαν αυτό που δεν ενδιέφερε τις πολυεθνικές. Και τη βρήκαν στους μετανάστες.

Στο μικρό μου καταναλωτικό παράδεισο, στη γωνία της Αρμοδίου 8 με την Αθηνάς, υπάρχει ένα από τα καταστήματα delicatessen, Αύρα. Ξεκίνησε σαν πρατήριο της βιοτεχνίας αλλαντικών Αύρα, για να εξελιχτεί στην καρδιά της αγοράς όλου του πρώην ανατολικού μπλοκ! Κι αφού λοιπόν, όλο το ανατολικό μπλοκ ψώνιζε εκεί που έβρισκε τις γεύσεις του, οι μικροβιοτέχνες που παρήγαγαν όλα όσα θα μπορούσαν να πουλήσουν τα παιδιά από την Αύρα, βρήκαν το κομμάτι της αγοράς που θα τους σώσει!
Αποτέλεσμα, σ'αυτή την τρύπα με τις ρώσικες, τις τσέχικες και τις πολωνικές γεύσεις, υπάρχει τεράστια ποικιλία ελληνικών προϊόντων πέρα από τα εισαγώμενα. Προϊόντα όπως μιας μικρής βιοτεχνίας κατεψυγμένων γεμιστών ζυμαρικών, με απίστευτες γεύσεις, που εδρεύει στο Κερατσίνι, του κυρίου Ελευθεριάδη!

(περιμένω να ξημερώσει Δευτέρα, να επικοινωνήσω και
να ρωτήσω που αλλού μπορώ να βρω τα προϊόντα τους, πιο κοντά μου)

Εκεί θα βρείτε ακόμα και τα πιο περίεργα γκουρμέ αλλαντικά και τυριά, τόσο εισαγώμενα, αλλά και ελληνικής παραγωγής, από βιοτεχνίες και συνεταιρισμούς της επαρχίας. Παραδοσιακές γεύσεις όπως μακεδονίτικα καπνιστά τυριά, ελληνικά ανθότυρα, τουρσιά, κατεψυγμένα ή νωπά ελληνικά αλλαντικά με ασυνηθιστες γεύσεις, κρέμες γάλακτος για όλες τις χρήσεις, παστά ψάρια, που δημιουργήθηκαν για να καλύψουν τις ανάγκες των ξένων, όσο τις δικές μας τις κάλυπταν...άλλοι ξένοι!

Και μια ακόμα πληροφορία που θεωρώ σημαντική. Ακόμα κι αν θέλετε να "το ρίξετε έξω" και να φάτε κάτι που είναι πανάκριβο στο σούπερ μάρκετ της γειτονιάς σας με τη γαλλική ή τη γερμανική σημαία καμουφλαρισμένη πίσω από την ελληνική πλαστικοσακούλα, όπως πατέ πάπιας π.χ.. Στα μαγαζιά του κέντρου που τα εισάγουν κατευθείαν, θα βρείτε τιμές που δε θα πιστεύετε! Ενδεικτικά ανέφερα το πατέ πάπιας, μια που στο σούπερ μάρκετ το'χω βρει 2,70 ευρώ, και στην Αύρα λιγότερο από 1 ευρώ! Και μιλάμε για την ίδια μάρκα και την ίδια συσκευασία!

Συνεπώς η πολυεθνική, δεν είναι πάντα η οικονομικότερη λύση ανεξάρτητα αν πρόκειται για μακαρονάδα ή για γκουρμέ. Μη φοβάστε να πειραματιστείτε με γεύσεις που δεν έχετε ξαναδοκιμάσει. Αναλογιστείτε πως αν είχατε δει κάτι σε διαφήμιση, κατά πάσα πιθανότητα θα το αγοράζατε χωρίς δεύτερη σκέψη. Μήπως τελικά αυτό διαμορφώνει το νόμο προσφοράς και ζήτησης; Η διαφήμιση;
Ε, ωραία λοιπόν, κι εγώ διαφημίζω τον Έλληνα έμπορο που εμπορεύεται προϊόντα από Έλληνες βιοτέχνες! Για να τα'χει βάλει στα ράφια του και να τ'αγοράζουν τόσοι άνθρωποι, προφανώς δε χρειάζονται διαφήμιση. Σίγουρα, ένα μοντέλο που κρατάει το σακουλάκι με τα ζυμαρικά του Ελευθεριάδη και τα κοιτάει ξελιγωμένο από την πείνα, σε μια διαφήμιση που θα έπαιζε πριν τις βραδυνές ειδήσεις, θα έπιανε πιο πολύ!

...Απλά το ζυμαρικό θα ήταν κι απλησίαστο στην τιμή ;)


Υ.Γ. Παρεπιπτόντως, εκεί βρίσκω και λευκό ξύδι.. Το μισό λίτρο, 0,90.